Η πρώτη Ενετοκρατία στη Βουφράδα

Η πρώτη Ενετοκρατία στη Βουφράδα

Το 1205 οι Φράγκοι κατέλαβαν το πριγκιπάτο της Αχαΐας και έγιναν κύριοι της Πελοποννήσου, εκτός από ένα μικρό κομμάτι της Πυλίας που ήταν στα χέρια των Ενετών. Το 1209 η συνθήκη που υπογράφτηκε στο νησί Σαπιέντζα μεταξύ Βιλλαρδουΐνου και Ραφαήλ Γκένο καθόριζε τις περιοχές που στο μέλλον θα ανήκαν στη Βενετία. Η συνθήκη της Σαπιέντζας καθόριζε τα σύνορα με τον παρακάτω τρόπο: «…από έναν ποταμόν, ο οποίος εκβάλλει εις το Portus zuhci έως το μέσον της μικράς νήσου η οποία κείται εντός του κόλπου και εκείθεν κατ΄ ευθείαν έως το Portus Simeri  εν συνεχεία προσδιορίζεται το μερίδιον της Βενετίας το οποίον περιλαμβάνει την πόλιν της Μεθώνης μεθ΄ όλων των εξηρτημένων περιοχών των κειμένων εντός των ορίων του μνημονευθέντος ποταμού έως το Portus Sinati ή Sinaci,ακολούθως δε την πόλιν της Κορώνης μετά των εξηρτημένων περιοχών».

 Από το 1835 η Σύγκλητος των Ενετών φοβάται μήπως το φρούριο του Portus Zunci πέσει στα χέρια των Γενουατών, γι΄ αυτό με τη συνθήκη του 1423 που υπέγραψαν οι Βενετοί με τον αρχιεπίσκοπο Πατρών, αδερφό του πρίγκιπα Κεντουριώνη Ζαχαρία, εκτός από το Ναβαρίνο περιέρχονται σε αυτούς και τα φρούρια της ευρύτερης περιοχής Manticori, Grisi, Lacanatia, Cormina και άλλα. Το Manticori, που πιθανολογούμε ότι βρισκόταν στα σύνορα της Βουφράδας, βλέπουμε ότι μέχρι τότε ανήκε στο πριγκιπάτο και μόνο το 1423 τα κατέλαβαν οι Βενετοί. Άρχοντας των χωριών Sante Elia, Nicline και  Molini γίνεται ο  Adam De Melpignono. Τότε έχουμε και την πρώτη αντίδραση από τον πρίγκιπα Κεντουριώνη Ζαχαρία   που διαμαρτύρεται ότι τα μέρη αυτά ανήκουν στην Ανδρούσα και όχι στο Manticori και στο Grisi όπως έλεγε η Βενετία.

Κι ενώ κατά τη δεύτερη Ενετοκρατία γνωρίζουμε ότι η περιοχή της Μεθώνης εκτεινόταν αριστερά του Λυκόδημου και έφτανε μέχρι τα χωριά Χαλβάτσου, Πολαίνα και Ράδου της περιοχής Αριστομένη, κατά την περίοδο της πρώτης Ενετοκρατίας δεν έχουμε ξεκάθαρη εικόνα. Γνωρίζουμε μόνο ότι το 1423 μια μεγάλη περιοχή της ενδοχώρας, μέσα στην οποία ήταν και το Manticori, την κατέλαβαν οι Ενετοί. Πάντως, κάποιο χρονικό διάστημα τα σύνορα των Ενετών έφταναν ανατολικά μέχρι τα χωριά Χάστεμη και Αβραμιού. Όλα τα στοιχεία μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η Βουφράδα μέχρι το 1423 ανήκε στο πριγκιπάτο της Αχαΐας. Πρωτεύουσα του πριγκιπάτου ήταν η Ανδραβίδα. Ολόκληρη η Πελοπόννησος χωρίστηκε σε δώδεκα βαρονίες. Η Βουφράδα ανήκε στη βαρονία της Καλαμάτας.

Το 1439 η μεσσηνιακή ενετική περιοχή περιελάμβανε επτά κάστρα,(3) στα οποία διορίζονται διοικητές με διετή θητεία. Όταν έληγε η θητεία τους, πήγαινε ειδικός σύμβουλος για να ακούσει τα παράπονα του λαού.

Γενικά, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι υπήρχε μεγάλη διαφορά ανάμεσα στη φράγκικη Μεσσηνία, στη βυζαντινή Μεσσηνία και στην ενετοκρατούμενη περιοχή. Αυτό οφείλεται στα εμπορικά μυαλά των Ενετών και στην τέλεια για την εποχή διοικητική και οικονομική οργάνωση της περιοχής τους.

 Ενώ στην ενετοκρατούμενη περιοχή επικρατούσε οικονομική άνθηση με τριακόσια χρόνια περίπου ειρήνης, η υπόλοιπη Μεσσηνία ζούσε ένα άνευ προηγουμένου αλληλοσπαραγμό. Έναν αλληλοσπαραγμό, στα ερείπια του οποίου θα προσθέσει τα δικά του ο σεισμός του 1451. 

Θεόδωρος Μαργέλης δήμαρχος το 1852

Η πρώτη Ενετοκρατία στη Βουφράδα

Ο Θεόδωρος Μαργέλης διορίστηκε με το Β.Δ της 28ης Φεβρουρίου 1852 ΦΕΚ .14/4/1852 σαν αξιωματικός της Επανάστασης του 1821 με Δημαρχιακούς Παρέδρους τους επίσης αγωνιστές της επανάστασης του 1821 Αθανάσιο Λαμπρόπουλο για το Μαργέλι ,Πέτρο Πετρόπουλο για το Μανιάκι, Παναγιώτη Αναστασόπουλο για το Κοντογόνι.
Μετά από θητεία Δύο χρόνων με νέο Βασιλικό Διάταγμα της 9ης Σεπτεμβρίου 1854 ΦΕΚ 42/19-10-1854 επαναδιορίστηκε δήμαρχος Βουφράδος.
Στις εκλογές που έγιναν στις 24 Νοεμβρίου 1860 κατόρθωσε να εκλεγεί για πρώτη φορά από λαϊκή ψήφο δήμαρχος.
Στις 7 Σεπτεμβρίου 1860 ταμίας στο δήμο υπηρετούσε ο Νίκος Σταυρόπουλος, ο οποίος και απολύθηκε από το δήμαρχο για άγνωστους λόγους (ΦΕΚ 52/25- 10-1860) και λίγους μήνες αργότερα, με το Β.Δ. της 31ης-1-1861 επαναδιορίστηκε ταμίας του δήμου ο Νικόλαος Κωστόπουλος (ΦΕΚ 19/2-6-1861), που είχε και πάλι χρηματίσει ταμίας την περίοδο 1835-1842 και το 1858.
Στις 17 Αυγούστου 1863 απολύθηκε και πάλι από το δήμο ο Νικόλαος Κωστόπουλος και στη θέση του διορίστηκε ο Κωνσταντίνος Φιλόπουλος (ΦΕΚ 37/21-10-1863).
Η θητεία του Θεόδωρου Μαργέλη στον δήμο Βουφράδος ήταν αμφιλεγόμενη πολλοί τον κατηγόρησαν για αυταρχισμό και εγκληματικές πράξεις τον κατηγόρησαν επίσης σαν υπόδικο και πολλές φορές έγινε στόχος του τύπου της εποχής .
Ταυτίστηκε απόλυτα με το καθεστώς του Όθωνα με αποτέλεσμα η επαναστατική κυβέρνηση με το Βασιλικό διάταγμα της 9ης-10-1863 που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 39/7-11-1863 τον απέλυσε από τη θέση του δημάρχου.

 

Βουφράδα & Εκπαίδευση το 1904

Βουφράδα & Εκπαίδευση το 1904

Σύμφωνα με το ΦΕΚ 223/8-10-1905 στο δήμο ΒΟΥΦΡΑΔΑΣ το 1904 λειτουργούσαν τα σχολεία:

    Χατζή: Δημοτικό Σχολείο στο οποίο υπηρετούσε ο Βασίλειος Γιόκαρης δευτεροβάθμιος δημοδιδάσκαλος
    Βλαχόπουλο: Δημοτικό Σχολείο στο οποίο υπηρετούσε ο Παναγιώτης Δημογέροντας τριτοβάθμιος δημοδιδάσκαλος
    Σουληνάρι: Δημοτικό Σχολείο στο οποίο υπηρετούσε ο Ιωάννης Παπαδημητρίου δευτεροβάθμιος δημοδιδάσκαλος
    Ρομίρι: Γραμματείο στο οποίο υπηρετούσε ο Παρασκευάς Παπαϊωάννου πρωτοβάθμιος γραμματιστής
    Κρεμμύδια: Γραμματείο στο οποίο υπηρετούσε ο Δημοσθένης Πατριαρχέας δευτεροβάθμιος γραμματιστής
    Βλάση: Γραμματείο στο οποίο υπηρετούσε ο Γεώργιος Καλογερέας πρωτοβάθμιος γραμματιστής
    Γκρούστεσι: Γραμματείο στο οποίο υπηρετούσε ο Ευστράτιος Αντωνέας, δευτεροβάθμιος γραμματιστής
    Δάρα: Γραμματείο στο οποίο υπηρετούσε ο Βασίλειος Κλαπέας, πρωτοβάθμιος γραμματιστής
    Μίσκα: Γραμματείο στο οποίο υπηρετούσε ο Μάρκος Βέργης πρωτοβάθμιος γραμματιστής
    Πελεκανάδα: Γραμματείο στο οποίο υπηρετούσε ο Νικόλαος Πατριαρχέας δευτεροβάθμιος γραμματιστής
    Χαλαμπρέζα: Γραμματείο με κενή θέση δευτεροβαθμίου γραμματιστή
    Καρακασίλη: Γραμματείο στο οποίο υπηρετούσε ο Κωνσταντίνος Αλεπάκος δευτεροβάθμιος γραμματιστής
    Σκάρμιγκα: Γραμματείο στο οποίο υπηρετούσε ο Βασίλειος Αναστασιάδης τριτοβάθμιος γραμματιατής
    Μηλιώτη: Γραμματεία στο οποίο υπηρετούσε ο Γεώργιος Γεννηματάς πρωτοβάθμιος γραμματιστής
    Πισπίσα: Γραμματείο με κενή θέση δευτεροβαθμίου γραμματιστή

Καταγγελία στη Βουλή για τη Βουφράδα το 1847

Καταγγελία στη Βουλή για τη Βουφράδα το 1847

Η καταγγελία δεν αφορά το σήμερα αλλά την περίοδο του έτους 1847 και δημοσιεύτηκε  στην αθηναϊκή εφημερίδα «Ελπίς», αριθμό φύλλου 406, 12 Ιουλίου 1847. Ας πάρουμε, όμως, τα γεγονότα με τη σειρά: Δήμαρχος Βουφράδας εκλέγεται ο Σπύρος Ζανιώτης. Με την εκλογή αυτή διαφωνούσε ο βουλευτής Μπάστας, ο νομάρχης Μεσσηνίας Αμβροσιάδης και ο έπαρχος της Πύλου. Έτσι για ενάμιση χρόνο δεν γίνεται η επικύρωση του αποτελέσματος και ο δήμος Βουφράδας μένει ουσιαστικά χωρίς δημοτική αρχή. Αυτή την αδικαιολόγητη καθυστέρηση της επικύρωσης των αποτελεσμάτων στη Βουφράδα καταγγέλλει στη Βουλή ο πληρεξούσιος Πυλίας Μιχάλης Σχινάς στον υπουργό των Εσωτερικών Ρήγα Παλαμήδη. Ο Μιχάλης Σχινάς μεταξύ των άλλων γράφει: «Ουδείς των τριών υποψηφίων ήρεσκεν. Όθεν ουδείς επικυρούται μέχρι προχθές. Ήδη δε ο εις εξ αυτών, ο και δημαρχών εν τοσούτω, παύεται ως μη ομόφρων, ίνα αντικατασταθή ο πάρεδρος ο κερδηθείς, αποβάλλει δε ούτος τον γραμματέα, προσλαμβάνων άλλον κατάλληλον εις την εκλογικήν περίστασιν!!! Αλλά το ρεύμα της παρανομίας και αυθαιρεσίας κυλίεται ακράτητον…».
 

Ματιές στο χτές

Ματιές στο χτές

20/08/1907
Εις το Χατζή της Βουφράδος ο Θ.Θεοδωρακόπουλος μετά των αδελφών του Μιχαήλ και Περικλέους ,εφόνευσαν δια γκρά τον Σπυρ. Μαρινόπουλον

17/11/1909
Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ
Η ΔΙΑΙΡΕΣΙΣ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΙΣ ΠΥΛΟΝ
Ιδιαίτερον  Τηλεγράφημα
ΠΥΛΟΣ  16 Νοεμβρίου 1909
Βεβαιούται ενταύθα ότι οι δημόται Κορώνης ενεργούσιν απεγνωσμένως όπως ο δήμος Βουφράδος καταργούμενος  τυχόν προσαρτηθή εις τον δήμον Κορώνης ή καταργουμένου και του δήμου Κορώνης έχοντος πληθυσμού ελάσσονα των πέντε χιλιάδων προσαρτυθή ούτος εις τον δήμον Βουφράδος ,αλλά τότε με έδραν ουχί την πρωτέυουσαν της Βουβράδος Χαντζή ,αλλά με την της Κορώνης ,Πεταλίδιον ,όπερ σημαίνει προφανώς την κατάργησιν του δήμου Βουφράδος και την καταδολίευσιν του τελευταίου ψηφισθέντος νόμου. Το τοιούτον εστί ολέθριον δια τον δήμον Βουφράδος και άδικον δια τον δήμον Πυλίων ,διότι ανέκαθεν ο δήμος Βουφράδος υπάγετο δημοτικώς και δικαστικώς εις τον δήμον Πυλίων . Ενεκα  δε τούτου ανεπτύχθησαν πυκνόταται περιουσιακαί και οικονομικαί σχέσεις μεταξύ των κατοίκων των δλημων ,αλλά και γεωγραφικώς επιβάλλεται προσάρτησις του δήμου Βουφράδος εις τον δήμον Πυλίων διότι τα πολυαριθμότερα χωρία του δήμου Βουφράδος κείνται πολύ εγγύτερον προς την Πύλον παρά προς το Πεταλίδιον έδρα του δήμου Κορώνης. Υπό τοιούτον πνεύμα απεστάλη τηλεγραφική αναφορά του Εμποροκτηματικού Συλλόγου και της επιτροπής Πυλίων προς τους Προέδρους της Κυβερνήσεως και της Βουλής .Παρακαλούμεν και υμάς όπως συνηγορήσετε υπέρ αυτού .
Ο Πρόεδρος του Εμποροκτ. Συλλόγου  Πύλου
Λ.ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Εφημεριδα ΕΜΠΡΟΣ
ΕΞΑΦΑΝΙΣΙΣ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ
Της εκλογης Δήμου Βουφραδος
Ο βουλευτής  Πυλίας κος Σακκης δια τηλεγραφήματος του προς το Υπουργείο Εσωτερικών αναφέρει ότι ο πρόεδρος της εφορευτικής επιτροπής του δήμου Βουφράδος εξαφάνισε τα πρακτικά της εκλογής ένεκα δε τούτου αναμένονται αιματηραί σκηναί.

13/12/1915
ΦΟΝΟΣ ΕΝ ΒΟΥΦΡΑΔΙ
Τηλεγραφικώς ανηγγέλθη εκ Πύλου εις το υπουργείον των Εσωτερικών ότι ο εκ Κουρτακίου της Βουφράδος  Π.Δημητρακόπουλος ,ερίσας ένεκεν ασημάντου λόγου προς την Κυριακούλαν θυγατέρα Ι.Δημητρακοπούλου εφόνευσεν αυτήν δια κλαδευτηρίου.

01/09/1919
ΑΙ ΒΡΟΧΑΙ
Ο  Νομάρχης  Μεσσηνίας τηλεγραφεί εις το υπουργείον της  Γεωργίας ότι νέαι βροχαί πεσούσαι εις τας  περιφερείας των επαρχιών Πυλίας και Μεσσήνης επηύξησαν τας ζημίας της παραγωγής σταφίδας .Ειδικώς εις τον Δήμον Βουφράδος στο χωρίον Σκάρμιγκα βροχή μετα χαλάζης κατέστρεψε κατά το ήμισυ την παραγωγήν ελαίου του αραβοσίτου και των λοιπών οσπρίων της εφετεινής εσοδείας.


31/07/1921
Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ
ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΣΤΑΦΙΔΟΚΑΡΠΟΥ
Κατ΄ έκθεσιν του νομογεωπόνου Μεσσηνίας προς το Υπουργείον της Γεωργίας η παραγωγή σταφιδοκάρπου υπολογίζεται ως εξής.
Δήμος Αμφειας, 500 ενετικαί λίτραι ποιότης Αρίστοι
Δήμος Αριος, 3414000 ενετικαί λιτραι ποιότης Καλή
Δήμος Δωριου, 700 χιλιάδες λιτραι ποιότης Καλή
Δήμος Αριστομένους, 2 εκατομμύρια ενετικαί λιτραι ποιότης Καλή
Δήμος Βουφράδος, 7 εκατομμύρια ενετικαί λιτραι ποιότης Καλή

 

ΙΣΤΟΡΙΑ ΒΟΥΦΡΑΔΑΣ

Καταγγελία στη Βουλή για τη Βουφράδα το 1847

Αθανάσιος Μαργέλης-Αναστάσιος Τσαπόγας:
Δυο πετυχημένοι δήμαρχοι...

Μετά την αποχώρηση ,ύστερα από 12 χρόνια στον δημαρχιακό θώκο του Νίκου Σκαλτσή ,τον Δήμο Βουφράδος εξουσιάζουν δύο οικογένειες . Η οικογένεια Μαργέλη και η οικογένεια Τσαπόγα με κύριους εκπροσώπους για την οικογένεια Μαργέλη τον Αθανάσιο και για την οικογένεια Τσαπόγα τον Αναστάσιο . Η προσωπική τους εχθρότητα ξεπέρασε κάθε όριο ,σε κάθε χωριό σε κάθε σπίτι του δήμου ήταν αναρτημένες στις αυλόπορτες η φωτογραφία τους ανάλογα με την προτίμηση που είχε ο κάθε νοικοκύρης στο προσωπό τους και σύμφωνα με την πολιτική του τοποθέτηση. Η πολιτική πόλωση που είχε επέλθει στα χωριά του δήμου ήταν πρωτόγνωρη οι καυγάδες και οι συγκρούσεις μεταξύ των υποστηρικτών τους ήταν σύνηθες καθημερινό φαινόμενο . Το αποτέλεσμα της πόλωσης ήταν όμως τραγικό για την οικογένεια Μαργέλη ,δύο μέλη της οποίας δολοφονηθήκαν από πολιτικούς της αντιπάλους υποστηρικτές της οικογένειας Τσαπόγα.

Η Βουφράδα στο Πασαλίκι της Μεθώνης

Η Πελοπόννησος μετά την κάθοδο του Μωάμεθ του Πορθητή το 1460 πέρασε στην κυριαρχία των Τούρκων. Οι τούρκοι όρισαν σαν κέντρο διοίκησης της Πελοποννήσου το Ναύπλιο που διατηρήθηκε σαν πρωτεύουσα έως το 1770 . Την χρονιά αυτή ξεσπούν στην Πελοπόννησο τα Ορλωφικά και οι τούρκοι μεταφέρουν το κέντρο διοίκησης στην Τρίπολη η οποία γίνεται έδρα του Βεζίρη. Εκεί καταλήγουν όλες οι αναφορές των κοτζαμπάσηδων που αφορούσαν τις κινήσεις των υπόδουλων Ελλήνων , Η περιοχή της Μεσσηνίας ήταν χωρισμένη σε δύο πασαλίκια της Μεθώνης και της Κορώνης. Η Μεθώνη ήταν η έδρα του πασά ο οποίος διατηρούσε πάντα δίπλατου μια δύναμη 200 Τούρκων και ένα δήμιο. Το πασαλίκι της Μεθώνης ήταν χωρισμένο σε 4 επαρχίες ( Καζάδες ) την επαρχία Μεθώνης ,την επαρχία της Αρκαδιάς , την επαρχία του Νιόκαστρου και την επαρχία του Φαναριού. Η μισή περιοχή της Βουφράδας ανήκε στην επαρχία ( Καζάς )της Μεθώνης ,και η άλλη μισή στην επαρχία του Νιόκαστρου. Κάθε καζάς είχε διοικητή τον Βοεβόδα που στην υπηρεσία του είχε έναν δικαστή ( Κατή ) που έλυνε τις διαφορές που προέκυπταν μεταξύ των Ελλήνων και Τούρκων με βάση το κοράνιο. Οι διαφορές μεταξύ των Ελλήνων λύνονταν από τα Επισκοπιλά Δικαστήρια .Εκτός από τον δικαστή ο Βοεβόδας είχε πάντα δίπλα του έναν Τούρκο ταμία για την είσπραξη των φόρων καθώς και και τον (μπουλουκμπαση ) τον επικεφαλής του αποσπάσματος. Τα χωριά της επαρχίας τα διοικούσαν οι απάχηδες οι οποίοι συν’ηθως έδιναν το ονομά τους σε αυτά πχ Αρναούτογλι < Χαραυγή > Ζαίμογλι < Δάρας > κλπ. Τα χωριά Σκάρμηγκα , Πισπίσια , Νάσια , Ρούτσι κλπ ανήκαν στον καζά του Νιόκαστρου αντίθετα από τον κύριο όγκο των χωριών της Βουφράδος που ανήκαν στον καζά της Μεθώνης.

Eτος 9ον: 423 - 422 π.χ.

Eτος 9ον: 423 - 422 π.χ.

Ετησία ανακωχή Λακεδαιμονίων και Αθηναίων

Εις την αρχήν αμέσως του επομένου έαρος, οι Λακεδαιμόνιοι και οι Αθηναίοι συνωμολόγησαν ανακωχήν ενός έτους. Οι Αθηναίοι, διότι εσκέφθησαν ότι ο Βρασίδας θα ημποδίζετο ν αποσπάση και άλλας πόλεις από την συμμαχίαν των, πριν τους δοθή καιρός να παρασκευασθούν και συγχρόνως, αν τούτο ήτο προς το συμφέρον των, ημπορούσαν να φθάσουν εν τω μεταξύ εις γενικωτέραν συνεννόησιν. Οι Λακεδαιμόνιοι, εξ άλλου, οι οποίοι εννόουν τα αληθή ελατήρια των Αθηναίων, διότι εσκέφθησαν ότι, αφού οι τελευταίοι εδοκίμασαν άπαξ τα καλά της διακοπής των δεινών και ταλαιπωριών του πολέμου θα επόθουν συγχρόνως να συμφιλιωθούν και να συνάψουν οριστικήν ειρήνην, αποδίδοντες τους αιχμαλώτους της Σφακτηρίας. Διότι προ πάντων ενδιέφερεν αυτούς η απόδοσις των αιχμαλώτων τούτων, εφόσον ο Βρασίδας ήτο νικητής. Εάν δε πάλιν ενδεχομένη επέκτασις των επιτυχιών του και αποκατάστασις πλήρους ισορροπίας δυνάμεων προς τους Αθηναίους επρόκειτο να έχη ως αποτέλεσμα να χάσουν τους αιχμαλώτους, έστω καί αγωνιζόμενοι προς τους Αθηναίους υπό όρους ισότητος, θα ήτο αβέβαιον αν θα επεκράτουν τελικώς. Συνωμολογήθη, ως εκ τούτου, μεταξύ αυτών και των συμμάχων των η επομένη ανακωχή.
118. (1) "Όσον αφορά τον ναόν και το Μαντείον του Πυθίου Απόλλωνος συμφωνούμεν ότι καθείς ημπορεί να προσέρχεται αδόλως και αφόβως δια να συμβουλεύεται τον θεόν, σύμφωνα με τα πατροπαράδοτα έθιμα. Οι Λακεδαιμόνιοι και οι λοιποί ομόσπονδοι, όσοι είναι παρόντες, συμφωνούν εις τούτο, και αναλαμβάνουν να στείλουν απεσταλμένους εις τους Βοιωτούς και Φωκείς και κάμουν ό,τι ημπορούν δια να τους πείσουν να συμφωνήσουν και εκείνοι.
(2) "Όσον αφορά τον θησαυρόν του θεού, συμφωνούμεν και οι δυο και όσοι άλλοι ήθελαν προσχωρήσει εις την συμφωνίαν να φροντίσωμεν δια την ανακάλυψιν των σφετεριστών, σύμφωνα με το ορθόν, το δίκαιον και τα πατροπαράδοτα έθιμα. Ως προς τα δύο λοιπόν αυτά σημεία, οι Λακεδαιμόνιοι και οι λοιποί ομόσπονδοι είναι σύμφωνοι κατά τα ανωτέρω.
(3) "Οι Λακεδαιμόνιοι και οι λοιποί ομόσπονδοι συμφωνούν ακόμη και εις τα εξής: Εάν οι Αθηναίοι δέχωνται την συνομολόγησιν ανακωχής, καθέν από τα δύο μέρη θα μείνη εντός του εδάφους του, διατηρουμένου του σημερινού εδαφικού καθεστώτος. Οι Αθηναίοι εις την Πύλον δεν θα υπερβαίνουν την Βουφράδα και τον Τομέα. Μεταξύ των Αθηναιίων που είναι εις τα Κύθηρα και του εδάφους της Πελοποννησιακής ομοσπονδίας δεν θα υπάρχη επικοινωνία ούτε από το εν μέρος ούτε από το άλλο. Εις την Νίσαιαν και την Μινώαν, οι Αθηναίοι δεν θα υπερβαίνουν την οδόν η οποία οδηγεί από την πύλην, που είναι πλησίον του ηρώου του Νίσου, προς τον ναόν του Ποσειδώνος και από τον ναόν του Ποσειδώνος κατ ευθείαν προς την γέφυραν, την άγουσαν εις Μινώαν. Ούτε, εξ άλλου οι Μεγαρείς και οι σύμμαχοί των θα υπερβαίνουν την οδόν αυτήν. Θα κρατήσουν ωσαύτως οι Αθηναίοι την νήσον, την οποίαν κατέλαβαν, υπό τον όρον να μην υπάρχει επικοινωνία ούτε από το εν μέρος ούτε από το άλλο, καθώς και ό,τι σήμερον κατέχουν εις την Τροιζήνα, σύμφωνα με την συνεννόησίν των προς τους Τροιζηνίους.
(4) "Όσον αφορά την θαλασσοπλοΐαν, οι Λακεδαιμόνιοι και οι σύμμαχοί των θα δικαιούνται να πλέουν εις τα παράλια της Λακεδαίμονος και των λοιπών ομοσπόνδων, όχι όμως με πολεμικά πλοία, αλλά μόνον με κωπήλατα εμπορικά σκάφη, χωρητικότητος πεντακοσίων ταλάντων κατ ανώτατον όριον (12 μισό περίπου τόννων).
(5) "Εις τους κήρυκας, τους πρέσβεις και τους ακολούθους των, όσοι δήποτε κρίνονται αναγκαίοι, παρέχεται πλήρης ασφάλεια, δια να μεταβαίνουν δια ξηράς ή δια θαλάσσης εις την Πελοπόννησον και τας Αθήνας, χάριν του τερματισμού του πολέμου ή της διαιτητικής λύσεως των διαφορών, ή δια να επιστρέφουν οπίσω.
(6) "Κατά την διάρκειαν της ανακωχής δεν θα γίνωνται δεκτοί ούτε από το εν μέρος ούτε από το άλλο οι αυτόμολοι, είτε ελεύθεροι, είτε δούλοι.
(7) "Και τα δύο μέρη αναλαμβάνουν να δίδουν αμοιβαίως λόγον των πράξεών των, κατά την πατραπαράδοτον συνήθειαν λύοντες τας διαφοράς των δια της δικαστικής οδού, και όχι δια της προσφυγής εις τα όπλα.
(8) "Υπό τους όρους αυτούς, οι Λακεδαιμόνιοι και οι σύμμαχοί των είναι έτοιμοι να υπογράψουν την ανακωχήν. Αλλ εάν έχετε να προτείνετε τίποτε καλύτερον ή δικαιότερον, έλθετε εις την Λακεδαίμονα δια να εκθέσετε τας ιδέας σας. Διότι καμμίαν δικαίαν πρότασίν σας δεν θ αποκρούσουν ούτε οι Λακεδαιμόνιοι ούτε οι σύμμαχοί των. Οι πρέσβεις, εν τούτοις, που θα στείλετε, πρέπει να έχουν πληρεξουσιότητα να υπογράψουν όπως εζητήσατε και σεις από ημάς. Και η ανακωχή συνομολογείται δι εν έτος".
ΟΥΤΩΣ ΕΨΗΦΙΣΕΝ Ο ΔΗΜΟΣ
"Η φυλή Ακαμαντίς επρυτάνευεν, ο Φαί-νιππος ήτο γραμματεύς, ο Νικιάδης προήδρευε. Ο Λάχης αφού επεκαλέσθη την καλήν τύχην του Αθηναϊκού λαού, επρότεινε την συνομολόγησιν ανακωχής, επί τη βάσει των όρων, τους οποίους δέχονται οι Λακεδαιμόνιοι και οι σύμμαχοί των. Η συνέλευσις του λαού απεφάσισε να δεχθή την ανακωχήν δι εν έτος, αρχόμενον σήμερον, δεκάτην τετάρτην ημέραν του μηνός Ελαφηβολιώνος. Κατά το χρονικόν τούτο διάστημα, πρέσβεις και κήρυκες να σταλούν αμοιβαίως, δια να διαπραγματευθούν περί των όρων του τερματισμού του πολέμου. Οι στρατηγοί και οι πρυτάνεις θα συνεκάλουν συνέλευσιν του λαού, εις την οποίαν να συζητηθή κατά πρώτον λόγον το ζήτημα της ειρήνης, επί τη βάσει των προτάσεων, τας οποίας θα έφερεν η πρεσβεία των Λακεδαιμονίων προς τερματισμόν του πολέμου. Και οι παρόντες πρέσβεις ν αναλάβουν ευθύς αμέσως ενώπιον της συνελεύσεως την υποχρέωσιν να διατηρήσουν πιστώς καθ όλον το έτος την ανακωχήν".
119. Η ανωτέρω συμφωνία συνωμολογήθη και εβεβαιώθη με όρκον την δωδεκάτην του Σπαρτιατικού μηνός Γεραστίου από τους Λακεδαιμονίους και τους συμμάχους των, αφ ενός, και από τους Αθηναίους και τους συμμάχους των, εξ άλλου. Αντιπρόσωποι δια την συνομολόγησιν και επικύρωσιν ήσαν εκ μέρους των Λακεδαιμονίων οι εξής: ο Ταύρος, υιός του Εχετιμίλα, ο Αθηναίος, υιός του Περικλείδα, και ο Φιλοχαρίδας, υιός του Ερυξιλαΐδα. Εκ μέρους των Κορινθίων, ο Αινέας, υιός του Ωκύτου, και ο Ευφαμίδας, υιός του Αριστωνύμου εκ μέρους των Σικυωνίων, ο Δομότιμος, υιός του Ναυκράτους, και ο Ονάσιμος, υιός του Μεγακλέους εκ μέρους των Μεγαρέων, ο Νίκασος, υιός του Κεκάλου, και ο Μενεκράτης, υιός του Αμφιδώρου εκ μέρους των Επιδαυρίων, ο Αμφίας, υιός του Ευπαλίδου. Εκ μέρους των Αθηναίων δε, οι στρατηγοί Νικόστρατος, υιός του Διειτρέφους, Νικίας, υιός του Νικηράτου, και Αυτοκλής, υιός του Τολμαίου.
Αυτοί λοιπόν υπήρξαν οι όροι της ανακωχής, κατά την διάρκειαν της οποίας δεν έπαυαν διαπραγματευόμενοι την συνομολόγησιν διαρκεστέρας ειρήνης.


Ιστορία

  • Βρέθηκε ο θολωτός τάφος του θρυλικού Βασιλιά της Μεσσήνης, Αριστόδημου!

    257 ΕμφανίσειςSuper User
    Βρέθηκε ο θολωτός τάφος του θρυλικού Βασιλιά της Μεσσήνης, Αριστόδημου! Ναι όσο απίστευτο και να φαίνεται, βρέθηκε ο θολωτός τάφος του θρυλικού Βασιλιά της Αρχαίας Μεσσήνης, Αριστόδημου, ο οποίος για...
  • Ένα συγκλονιστικό γεγονός ασυγχώρητα διαγραμμένο από τα βιβλία της Ιστορίας μας!

    232 ΕμφανίσειςSuper User
    Ένα συγκλονιστικό γεγονός ασυγχώρητα διαγραμμένο από τα βιβλία της Ιστορίας μας! «Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, 27 Απριλίου 1941, η πρώτη τους δουλειά ήταν να στείλουν ένα απόσπασμα υπό το λοχα...
  • πηγή θεμάτων μεταξύ άλλων : www.vlasi.gr (ευχαριστούμε τον Κύριο Τάσο Αποστολόπουλο)

    260 ΕμφανίσειςSuper User
    πηγή θεμάτων μεταξύ άλλων : www.vlasi.gr (ευχαριστούμε τον Κύριο Τάσο Αποστολόπουλο)  
  • Ο Γιώργος Τσαπόγας δήμαρχος το 1891

    233 ΕμφανίσειςSuper User
    Ο Γιώργος Τσαπόγας δήμαρχος το 1891 Παραμονές των εκλογών του 1891 είχαμε την σύγκρουση των αδελφών Τσαπόγα του Δημάρχου Αναστάσιου και του Γιώργου. Αιτία της σύγκρουσης ήταν η απόφαση του Αναστάσιου...
  • ΡΕΝΕΣΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

    265 ΕμφανίσειςSuper User
    ΡΕΝΕΣΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Ο Παναγιώτης Ρένεσης γεννήθηκε και μεγάλωσε την περίοδο της Τουρκοκρατίας στο Χατζή. Με την έναρξη της Επανάστασης του 1821, ακολούθησε τα αγωνιστικά βήματα του συγγενούς του Αλεβί...
  • Δημητρακόπουλος ή Δημητρακάς δήμαρχος το 1866

    215 ΕμφανίσειςSuper User
    Δημητρακόπουλος ή Δημητρακάς δήμαρχος το 1866 Στις εκλογές του 1866 αντιμέτωπος του δημάρχου Σπύρου Ζανιώτη ήταν ο Δημητρακόπουλος Νικόλαος ή Δημητρακάς . Μετά από μια σκληρή εκλογική μάχη ο Δημητρακ...
  • Δήμος Βουφράσου -Βουφράδος

    273 ΕμφανίσειςSuper User
    Δήμος Βουφράσου -Βουφράδος Το 1840 Όθωνας αναζητούσε στην αυτοδιοίκηση ένα πιο συγκεντρωτικό και ευέλικτο σύστημα, κάτι που η υπάρχουσα κατάσταση στους δήμους δεν του το παρείχε. Αποφάσισε, λοιπόν, τ...
  • Δήμος Σκάρμιγκας - 1836

    246 ΕμφανίσειςSuper User
    Δήμος Σκάρμιγκας - 1836 Στα 1836 δημιουργείται ο Δήμος Σκάρμιγκας. Περιελάμβανε τα χωριά Σκάρμιγκα ( Ευεργέτιδα) Πρωτεύουσα , Νάσια , Μανιάκι , Κοντογόνι , Βλάσι , Μαργέλι , Μηλιώτη , Μπέσα ή Μπέζια ...
  • Ένα έγγραφο του 1845

    219 ΕμφανίσειςSuper User
    Ένα έγγραφο του 1845 Το 1845 εκκλησιαστικός επίτροπος του δήμου Βουφράδας για τα χωριά Βλάση, Δάρα, Ζαϊμογλι, Κουρτάκι, Ματαράγκα, Πελεκανάδα και Χατζή ήταν ο ιερέας Γεώργιος Καμπασιώτης Σακελλάριος ...
  • Η δολοφονία του Αθανάσιου Μαργέλη

    245 ΕμφανίσειςSuper User
    Η δολοφονία του Αθανάσιου Μαργέλη Ο δήμαρχος Αθανάσιος Θ. Μαργέλης έχοντας κλείσει τον κύκλο του στα δημοτικά και πολιτικά πράγματα της ΒΟΥΦΡΑΔΑΣ ιδιώτευε γέρος πια στο σπίτι του στο χωριό Μαργέλη. Ε...
  • Η ΒΟΥΦΡΑΔΑ ΣΤΟ ΠΑΣΑΛΙΚΙ ΤΗΣ ΜΕΘΩΝΗΣ

    209 ΕμφανίσειςSuper User
    Η ΒΟΥΦΡΑΔΑ ΣΤΟ ΠΑΣΑΛΙΚΙ ΤΗΣ ΜΕΘΩΝΗΣ Από το 1460 μέχρι το 1770, πρωτεύουσα της Πελοποννήσου είχαν κάνει οι Τούρκοι το Ναύπλιο. Το 1770 που ξέσπασαν στην Πελοπόννησο τα Ορλωφικά, οι Τούρκοι μετέφεραν τ...
  • Η πρώτη Ενετοκρατία στη Βουφράδα

    305 ΕμφανίσειςSuper User
    Η πρώτη Ενετοκρατία στη Βουφράδα Το 1205 οι Φράγκοι κατέλαβαν το πριγκιπάτο της Αχαΐας και έγιναν κύριοι της Πελοποννήσου, εκτός από ένα μικρό κομμάτι της Πυλίας που ήταν στα χέρια των Ενετών. Το 120...
  • Θεόδωρος Μαργέλης δήμαρχος το 1852

    205 ΕμφανίσειςSuper User
    Η πρώτη Ενετοκρατία στη Βουφράδα Ο Θεόδωρος Μαργέλης διορίστηκε με το Β.Δ της 28ης Φεβρουρίου 1852 ΦΕΚ .14/4/1852 σαν αξιωματικός της Επανάστασης του 1821 με Δημαρχιακούς Παρέδρους τους επίσης αγωνισ...
  • Καταγγελία στη Βουλή για τη Βουφράδα το 1847

    215 ΕμφανίσειςSuper User
    Καταγγελία στη Βουλή για τη Βουφράδα το 1847 Η καταγγελία δεν αφορά το σήμερα αλλά την περίοδο του έτους 1847 και δημοσιεύτηκε  στην αθηναϊκή εφημερίδα «Ελπίς», αριθμό φύλλου 406, 12 Ιουλίου 1847. Ας...
  • ΙΣΤΟΡΙΑ ΒΟΥΦΡΑΔΑΣ

    229 ΕμφανίσειςSuper User
    Καταγγελία στη Βουλή για τη Βουφράδα το 1847 Αθανάσιος Μαργέλης-Αναστάσιος Τσαπόγας:Δυο πετυχημένοι δήμαρχοι...Μετά την αποχώρηση ,ύστερα από 12 χρόνια στον δημαρχιακό θώκο του Νίκου Σκαλτσή ,τον Δήμ...
  • Βουφράδα & Εκπαίδευση το 1904

    218 ΕμφανίσειςSuper User
    Βουφράδα & Εκπαίδευση το 1904 Σύμφωνα με το ΦΕΚ 223/8-10-1905 στο δήμο ΒΟΥΦΡΑΔΑΣ το 1904 λειτουργούσαν τα σχολεία:    Χατζή: Δημοτικό Σχολείο στο οποίο υπηρετούσε ο Βασίλειος Γιόκαρης δευτεροβάθμ...
  • Ματιές στο χτές

    219 ΕμφανίσειςSuper User
    Ματιές στο χτές 20/08/1907Εις το Χατζή της Βουφράδος ο Θ.Θεοδωρακόπουλος μετά των αδελφών του Μιχαήλ και Περικλέους ,εφόνευσαν δια γκρά τον Σπυρ. Μαρινόπουλον17/11/1909Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣΗ ΔΙΑΙΡΕΣΙΣ ΤΩΝ...
  • Eτος 9ον: 423 - 422 π.χ.

    206 ΕμφανίσειςSuper User
    Eτος 9ον: 423 - 422 π.χ. Ετησία ανακωχή Λακεδαιμονίων και ΑθηναίωνΕις την αρχήν αμέσως του επομένου έαρος, οι Λακεδαιμόνιοι και οι Αθηναίοι συνωμολόγησαν ανακωχήν ενός έτους. Οι Αθηναίοι, διότι εσκέφ...

Welcome to ladbrokes bonus codes information.